ما آمده ایم در این دنیا که زندگی کنیم

خیلی از ما ۳۰ یا ۴۰ سال از عمرمان را نابود می کنیم به این بهانه که میخواهیم آینده بهتری داشته باشیم.


آینده کی یا کجاست ؟ کی به آرامش می رسم ؟ مگر در آینده من میتوانم در یک روز به جایِ یک ناهار دو تا ناهار بخورم؟ یا به جایِ یک لباس،  سه تا لباس رویِ هم بپوشم؟


 تا کی و کجا حال را، برایِ آینده بهتر خراب کنم؟!


به اندازه برای آینده نگران باشیم و تلاش کنیم‌.

زندگی مقصد نیست

زندگی یک راه است

زندگی یک جاده است

که باید تا آخرِ عمر در این جاده پیش برویم تا زمانیکه حذف شویم.


ما به این دنیا نیامده ایم که

تمامِ عمرمان را برایِ آینده

درس بخوانیم و کار یا پس انداز کنیم.


ما به این دنیا نیامده ایم که مانند ماشین فقط به دنبال آینده باشیم.


از زندگی باید لذت برد.....

"اکنون" هدیه ای در دستان ماست. آن را قدر بدانیم و

این اندیشه را به فرزندانمان انتقال دهیم.